องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประสบปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น น้ำเสีย ขยะมูลฝอย ที่มีความรุนแรงมากขึ้น
 

เยาวชนขาดจิตสำนึกในการดูแลรักษาสิ่งแวดล้อม
 

ประชาชนประสบปัญหากลิ่นมูลสุกรจากฟาร์มขนาดใหญ่ในชุมชนรบกวน จนเป็นสาเหตุของโรคทางเดินหายใจ และได้รับความเดือดร้อนจากปัญหาแมลงวันรบกวน

โรงงานอุตสาหกรรมและบ้านเรือนปล่อยน้ำเสียลงสู่แม่น้ำ ทำให้คุณภาพน้ำอยู่ในสภาวะวิกฤติ
 

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขาดระบบการจัดการและการควบคุมปัญหามลพิษที่มีประสิทธิภาพ
 

ชุมชนไม่ให้ความสำคัญและตระหนักถึงปัญหาความเสื่อมโทรมที่เกิดขึ้นกับแม่น้ำ
 

บ้านเรือนปล่อยน้ำเสียและทิ้งขยะมูลฝอยลงในแหล่งน้ำ ทำให้แหล่งน้ำเน่าเสีย และกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุง ทำให้ประชาชนป่วยเป็นไข้เลือดออกจำนวนมาก
 

ประชาชนไม่ร่วมกันกำจัดขยะ เศษอาหารหรือสิ่งปฏิกูลต่างๆ อย่างถูกวิธี ทำให้เกิดน้ำเน่าเสียในพื้นที่ชุมชน
 

โรงงานในชุมชนไม่มีการจัดระบบการป้องกันมลภาวะอย่างรัดกุม  ทำให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น ปัญหากลิ่นรบกวน  ปัญหาน้ำเน่าเสีย และปัญหาฝุ่นละออง
 

ประชาชนปล่อยน้ำเสียลงสู่แปลงนาของเกษตรกร ทำให้เกษตรกรได้รับความเดือดร้อน
 

ประชาชนบุกรุกพื้นที่สาธารณะ
 

ประชาชนใช้อวนลากอวนรุนในการทำประมง ซึ่งเป็นการทำลายทรัพยากรธรรมชาติทางทะเลที่สำคัญ ได้แก่ หญ้าทะเลและปะการังชายฝั่ง
 

ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะป่าชายเลนในชุมชนถูกบุกรุกและทำลายเป็นจำนวนมาก อีกทั้งประชาชนในพื้นที่ไม่ให้ความสำคัญในการอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่งทะเล